|
يونان در آتش
چند روزی است که جنگلهای يونان در آتش میسوزند و مدام در حال گسترش؛ بطوريکه باعث مرگ و بیخانمانی بسياری از مردم شده. متأثرکنندهترين اتفاق سوختن مادر و چهار فرزندش است که آنها را در آغوش گرفته بود. 
جدا از حسرت سوختن طبيعتی که به سختی احياء میشود و آلوده شدن هوا، آتش آثار باستانی چند هزار ساله يونان را هم تهديد میکند. 
آثار باستانی يونان نه تنها متعلق به تمدن اوليه اروپاست بلکه ميراث جهانی هم محسوب میشود؛ به همين دليل اکثر کشورهای دنيا برای خاموش کردن اين آتش به کمک يونان شتافتهاند و در اين چند روز اخبار اين آتشسوزی در صدر خبرها قرار گرفته. نکتهای که ذهن من را به خود مشغول کرده، تقدم خاموش کردن آتشی که آثار باستانی را تهديد میکند به آتشی است که باعث ضررهای جانی و مالی به اشخاص میشود. مثلاً وقتی زبانههای آتش به نزديکی منطقه المپيا رسيده بود، اکثر نيروهای آتشنشان به اين منطقه اعزام شده بودند. 
مسلماً من يا شما که از دور ناظر اين ماجرا هستيم به الويت حفظ آثار باستانی میانديشيم، ولی اگر جای کسانی بوديم که آتش در نزديکی خانهشان هر لحظه جان و مالشان را تهديد میکند، آيا باز هم به فکر ميراث جهانی میبوديم؟ آيا حاضريد خانهای که برايش زحمت کشيدهايد و سالها در آن زندگی کردهايد و وسايلی که از آنها خاطرات زيادی داريد در آتش بسوزند، ولی خرابههايی که افتخار ملی و جهانی شماست، آسيبی نبينند؟ 
شما اگر در چنين موقعيتی بوديد آيا بخاطر حفظ آثار باستانی حاضر به از خود گذشتگی بوديد؟ اگر جواب مثبت است، لطفاً توضيح دهيد دليلتان چيست و چرا حاضريد زندگی و ميراث خود را فدای ميراث ملی يا جهانی کنيد. 
نظر شما چيه؟ (22 پيام)
|