نکنه شما هم مثل بقيه فکر کرده بوديد من رفتم آب خنک بخورم؟ نه والا. حقيقتش اسباب‌کشی داشتيم! تعجب نکنيد، بعد از دو ماه صاحبخونه جوابمون نکرده! اسباب‌کشی مجازی داشتيم. چند وقت پيش تصميم گرفتم از آپارتمان‌نشينی و کرايه هاست (Host) در بيام و يه ويلای مشتی و سرور (Server) کرايه کنم. البته يادم رفته بود «هر که بامش بيش، برفش بيش»!
اول بلاگ نيوز رو منتقل کردم. ولی مشکل يکی دو تا نبود. تا بيام راه و چاه اين ويلا رو ياد بگيرم، يک ماه گذشت. هنوز هم جای خيلی از کليد چراغ‌هاشو نمی‌دونم! خوبی آپارتمان‌نشينی اينه که خيلی از کارها گردن صاحبخونه است، ولی وقتی حياط‌دار شدی اختيار فيوز مستراح هم با خودته و تا پيداش کنی، کار از کار گذشته.
از اونور بايد آدرس‌ها رو هم منتقل می‌کردم تا شما اين در اون در نشيد. معمولاً انتقال آدرس دو تا سه روز طول می‌کشه. من هم گفتم حالا اين دو سه روز چيزی نمی‌نويسم و کامنت‌ها رو می‌بندم تا اين وسط نقل و انتقال، چيزی گم و گور نشه. از اونجا که «خر ما از کره‌گی کره خر بوده»، اين دو-سه روز شد سه هفته و تازه ديروز فقط همين يک سعيد رو منتقل کردند و بقيه دومين‌ها هنوز پا در هوا هستند. اونوقت بگيد اين آلمانی‌ها کار بکن هستند. بدتر از مملکت خود ما کاغذبازی دارند. روزی يه فاکس براشون فرستادم! از شناسنامه بابابزرگ خدابيامرزم گرفته تا تعهدنامه اخلاقی! هر روز يا ايميل زدم يا تلفن کردم، ولی هی امروز فردا می‌کنند.
مشکل سر اينه که دو ماه پيش وقتی خونه‌مونو عوض کرديم و به همه جا اطلاع داديم، بعضی جاها تنبلی کرده بودند و آدرس پستی‌مو عوض نکرده بودند. حالا بايد ثابت می‌کردم من همونم!
خلاصه که همينجاها زير سايه شما بودم. اگر ايميلی، چيزی جواب داده نشده يعنی نگرفتمش. اگر هم کامنتی ديگه نيست به بزرگی خودتون ببخشيد.