من شرمنده همه کسانی هستم که ميان اينجا و با تيترهای تکراری مواجه ميشن. باور کنيد اين روزها خيلی سرم شلوغه، کار و درس و بدتر از اونها وبلاگ! ديشب تا ۴ صبح بيدار بودم و مجبور بودم کارهايی که آوردم خونه رو، انجام بدم. خلاصه که ببخشيد. اينکه اينجا دير باز ميشه، اول فکر می‌کردم بخاطر عکسها و کدهاييه که اينجاست، بخاطر اين توصيه کردم به وبلاگ بدون عکسم بريد که فقط متن توشه، ولی اون هم همين مشکل رو داشت. خلاصه من از طرف مقصرش از همتون عذر ميخوام.
راستش من هيچوقت نمرهِ انشام بهتر از نقاشيم نبود. هميشه تو نوشتن ضعف داشتم و دارم. هميشه داستانهايی که تو بچّگی تو ذهنم بود رو به تصوير ميکشيدم تا بنويسم. دلم واسه دفترِ نقاشيهام که توشون پر از داستانِ، تنگ شده. در هر حال اگر يه موقع نوشته‌هام الکی کش پيدا ميکنه و حوصله تون رو سر ميبره به بزرگیِ خودتون ببخشيد. اينبار ميخوام راجع به چيزی که در واقع الان تمام لحظاتم رو پر ميکنه حرف بزنم. يعنی کامپيوتر و اينترنت.
من هيچوقت دوست ندارم و نداشتم که شخصيت و زندگی يکنواختی داشته باشم و هميشه در حال تغيير (اسمشو رشد نميذارم) هستم. وبلاگم هم همينطور و ميخوام مطالبم متنوع و قابل استفاده برای هر قشری باشه تا هر کسی که مياد اينجا لااقل چيزی باشه که بخونه. حالا ديگه بهتر شدن نوشته‌هام با کمک شما و نظرهاتون انجام ميشه.
ما هر کاری که تو زندگی داريم انجام ميديم، ميتونيم با يه مديريت خوب اونرو به نحو احسن به پايان ببريم. حالا اين مديريت بر اساس تجربه يا کسب علم به دست مياد که هر دو حالتش هم مفيده.
ميتونيم وبلاگ نويسی رو هم يه پروژه تلقی کنيم. خب برای هر پروژه بايد اهداف اون مشخص باشه. خيلی از بلاگرها برای دلشون مينويسند و شايد هم کار ندارند کسی به وبلاگشون سر ميزنه يا نه، و اگر جايی چيزی خوندند و خوششون اومد براش يه نظر هم ميدند و ميشه از آدرسِ وبلاگشون تازه ديد همچين وبلاگی وجود داره. خيلی‌ها هم هستند که وقتی مينويسند می خوان ديگران اون مطالب رو بخونند و ازش استفاده کنند. من هم جزو دسته دوم هستم.
حالا بهترين کار برای معرفی خودمون به ديگران چيه؟ اولين چيز به نظر تبليغ مياد. خب اين تبليغات چه جوری بايد صورت بگيره؟ خيلی‌ها هر ۲ دقيقه صفحه اول پرشين بلاگ رو بازيابی ميکنند تا ببينند کی جديد نوشته و سریع براش يه نظرِ تکراری (چيزی که هممون زياد باهاش برخورد کرديم) ميدند و ما هم به اسم اون نگاه می‌کنيم که اگه خوشمون اومد ميريم ببينيم چه خبره! ولی اونهايی که اين کار رو کردند و ميکنند تا حالا به اين فکر کردند که برای اين کار چقدر وقت و انرژی بايد بگذارند؟ چند نفر در ازای اين وقت و انرژی به وبلاگشون ميرند. اينجا ميخوام ۲ بحث رو مطرح کنم، اول لزوم داشتن يک شمارنده خوب و کامل برای مديريت وبلاگ و دومی تبليغات مناسب و منطقی برای آشنايی ديگران با وبلاگ شما.
شايد خيلی از ما ندونيم اصلا شمارنده چی هست و چی کار ميکنه. شايد هم فقط به عنوانِ اينکه بدونيم (و بعضی وقتها پز بديم) چند نفر اومدند وبلاگمون ميشناسيمش. ولی يه شمارنده خوب ميتونه اطلاعاتِ کاملی در اختيار تون بذاره. مثل: زمان ورود بازديد کننده، کشورش، اينکه از چه طريقی وارد وبلاگ شما شده (مثلا از طريق کدوم سايت يا وبلاگ که لينک شما توش هست)، نوع سيستم عامل، مرورگر(اکسپلورر يا نت اسکيپ يا...)، حتی وضوح صفحه نمايش بازديد کننده، که همه اينها ميتونه برای مديريت سايت يا وبلاگ مفيد باشه. مثلا اينکه بدونيد وضوح صفحه نمايش بازديد کننده‌ها چقدره برای طراحی قالب وبلاگ لازمه. شايد برای شما خيلی کم باشه و جوری قالبتون رو بسازيد که تو يه صفحه جا بشه، ولی وقتی من با يه اندازه ديگه وبلاگ شما رو باز ميکنم شايد از لحاظ ظاهری خيلی با اون چيزی که شما طراحی کرديد تفاوت داشته باشه وبه چشم بياد. يا همين که بدونيد بازديد کننده‌ها از چه طريقی به وبلاگ شما وارد شدند ميتونه شما رو خيلی کمک کُنه که تبليغاتتون رو سازماندهی کنيد.
انواعِ شمارنده فارسی يا خارجی وجود داره که بهترين و کاملترينشون رو که من ميشناسم Nedstat Basic هست که اينجا (کليک کنيد) ميتونيد برای خودتون يه شمارنده بسازيد. فکر ميکنم تو پر کردن فرمش مشکلی نداشته باشيد. در آخر به آدرسِ ايميل شما يک ايميل می فرستند که طبق معمول توش يک کد هست که بايد به محل دلخواه تو قالبتون اضافه کنيد.
شايد برای شما همين يک شمارنده کافی باشه ولی به نظر من بهتره چند شمارنده داشته باشيد؛ چون معمولا اتفاق می افته که اينها مشکلی داشته باشند.
شمارنده فارسی که تقريبا کامل و دقيقه پشتيبان شبکه هست که با کليک روی اسمش ميتونيد به صفحه ثبت نام بريد.
شايد مشکل عمده شما برای اين کار اضافه کردن کدی که براتون ميفرستند يا بهتون ميدند، به قالبِ وبلاگه، که بخاطر عدم آشنايی با HTML برای خيليها غير ممکن هست. اگر نميتونيد اين کار رو بکنيد اگر خواستيد تمام کدِ قالبتون رو برای من از طريق ايميل به همراه کُدی که براتون فرستادند، بفرستيد تا در اسرع وقت اون رو اضافه کنم و براتون بفرستم.
نکته مهمی که برای داشتن يه وبلاگ خوب وجود داره، تبليغات هست که خود اون هم ۲ راه داره، يکی تبليغات تو سايتهايی که به تاپ سايت شهرت دارند يا اضافه شدن لينکتون به وبلاگهای ديگه که اين روش خوبيها و کمبودهايی داره. مثلا فقط يه لينک تو يه وبلاگ ديگه با اسم شماست، ولی شما تو يه تاپ سايت علاوه بر بنر (که هر چقدر جذابتر بهتره) ميتونيد راجع به وبلاگ يا سايتتون توضيحاتی بدين تا کسی که به اونجا مراجعه ميکنه بتونه وبلاگ شما رو با اون اطلاعات انتخاب کُنه. تازه تو يک تاپ سايت مراجعه کننده دنبال يه سايت يا وبلاگ می گرده ولی ممکنه يه نفر که مياد تو يه وبلاگ اصلا به لينکها توجهی نکنه.
تاپ سايتهايی که خودم جزوشون هستم اينها هستند:

 

البته خيلی شون بخاطر تبليغات يه کم بازشدنشون طول ميکشه ولی خب از شمارنده‌هام ميتونم بفهمم که بطور متوسط روزی حدود ۵ بازديد کننده ازهر کدوم از اين تاپ سايتها دارم. البته بهترينشون بهترين سايتهای ايرانی هست که بيشتر از اونجا اينجا مياند، ولی عيبش اينه که بنر شما توش نمايش داده نميشه، ولی چون تبليغات نداره و ساده وسريع هست احتمالا مراجعه کننده زياد داره. البته سخته رده‌های بالای ليست باشيم ولی باز هم خوبه.
به همين دلايل تصميم گرفتم خودم يه تاپ سايت برای وبلاگها بسازم تا انقدر زحمت نکشيم واسه خودمون از راههای سخت تبليغ کنيم.

 

اصلی ترين هدف من از ايجاد اون آشنايی افراد با وبلاگهاست، چون اکثر تاپ سايتها مختص سايتهای بزرگ هست و بلاگرها آشنايی چندانی با يک تاپ سايت و عملکردش ندارند. فکر ميکنم به طور کامل همونجا در مورد نحوه ثبت نام توضيح داده باشم ولی شايد اصليترين سئوال اين باشه که چطور يکی در اين ليست در رتبه اول قرار ميگيره و کلا رتبه بندی چگونه ست. اينرو خوانندگان اون وبلاگ تعيين ميکنند. يعنی اگر شما وبلاگِ خودتون رو به ليست اضافه کنيد از طريق ايميل يه کدِ لوگو برای شما ارسال ميشه که شما اونرو تو کد قالبِ وبلاگتون (جاييکه خواننده‌ها ببينند) قرار ميديد تا از طريق کليک روی اون به وبلاگِ شما رای بدند و با هر کليک يک امتياز برای شما در نظر گرفته ميشه. البته اين ليست هر يک ماه reset ميشه يعنی امتيازها برای همه از صفر در نظر گرفته ميشه تا اگر يک وبلاگی در طول يک ماه خوانندگانش رو از دست بده عدالت برقرار بشه. اميدوارم توضيحاتم کامل بوده باشه، ولی اگر باز کمکی از من برمياد، حتما دريغ نخواهم کرد.
لطفا اونهايی هم که عضو ميشند اين کُدی که براشون فرستاده ميشه به وبلاگشون اضافه کنند تا خواننده هاشون بهشون رای بدند و وبلاگشون تو ليست بالا بياد.
اين آقا هادی ما يه گروه تو Yahoo (اينجا کليک کنيد) ساخته مخصوص بلاگرها که هم از اين طريق با هم آشنا بشيم هم قراره گويا اطلاعاتِ مفيدی راجع به قالب وبلاگ و دستورات جاوا برای عملکردهای مختلف تو اين گروه ارائه بشه.
ساحل آرام (اينجا کليک کنيد) يه متن قشنگ نوشته که سفارش ميکنم حتما بخونيد. اتفاقی که امروز تو کهريزک براش افتاده و احساسش رو هنرمندانه به تصوير کشيده. شايد بعد از خوندن اين متن يه کم به خودمون بيائيم و بدونيم غير از ما که همه چيز داريم آدمهای زيادی هستند که حسرت چيزهايی رو ميخورند که برای ما عاديه.
ديشب با يکی از خواننده‌های خوبم که هنوز خودش وبلاگ نداره اتفاقی کوتاه چت کردم. ايشون هم متاسفانه ايران نبودند. يه مشکل کوچيک براشون پيش اومده بود که اميدوارم امروز همونطور که ميخواسته همه چيز درست شده باشه. ولی بهتر نيست وقتی ما ميخوايم تو زندگيمون يه تصميم بگيريم که با احساس ديگران در ارتباطه فقط يک لحظه، يک لحظه چشمامون رو ببنديم و فکر کنيم. يه کم، فقط يه کم گذشت زندگی و نفس کشيدن رو اونقدر زيبا ميکنه که نميشه با چيزی عوضش کرد. پس چرا باز تو عصبانيت تصميمی ميگيريم که خودمون هم بعدا پشيمون ميشيم و زجر ميکشيم. هميشه بيائيم حرفهامون رو با آرامش به هم بزنيم. اميدوارم ديشب به اون چيزی که ميخواستی رسيده باشی و شب رو با شادی خوابيده باشی. برای همه کسانی که غمی تو دلشون دارند آرزوی صبر و تحمل ميکنم. شاد باشيد

نظرات قبلی